Dans der zielen

Ik ben IK jij bent JIJ.
Boven, op, door, onder & om elkaar heen als dansende zielen.
Begrijp jij Mij? Begrijp ik Jou?
Taal maakt ook zijn eigen dans.
Ik wil niet praten.
Ik wil niets zeggen.
De dans der explorerende zielen neemt genoegen met luisteren .

Dan gefluister… ‘Mag ik binnenkomen?’
Jas uit & op blote voeten betreden van gemerkte & onbelopen paden.
Geen tijd, geen deadline, geen twijfel over in het moment zijn.
Kus mij hier kus mij daar, maar tong mij in de kern van mijn dualiteit.
Bijt, knijp & streel passie ongevraagd.
Voorbij lopen, ontwijken & negeren  van onbekende en of onbetreden passen.
Een belofte die voelt bekend & toch zo nieuw.
De eerste keren laten hun stempels achter & dringen onze kern binnen.

Ik wil ZIJN Jij wil ZIJN.
Binnen een gevormde realiteit die elkaar steeds beroeren & dan oplossen.
‘Ik ben hier!’… klinkt als een echo die stopt met weergalmen.
De kennismaking is zoet, verleidelijk & zo vertrouwd.
Tussendoor knipoog ik & trek je mijn perceptie binnen met overtuiging & warmte terwijl de zandloper zijn taak vervult.

En dan…. ben jij weer JIJ.
Ik weer MIJ.
De rustgevende stilte een gedachte aan straks verdrongen.
Dans de dans der zielen met mij.

-Driandayaba-
06-04-2016

Vergelijkbare berichten

  • |

    Wat als

    Als krassen op een krijtbord bewandel ik stapvoets mijn overtuigingen. Een innerlijk protest klinkt door merg en been. Wat als dit is wat ik nodig heb? Brokstukken ontwijkend tijdens de speurtocht. Vliegend op een enthousiast tapijt. Wat als het dit keer anders is? Onbekende zinsvorming ten toon spreiden. Levendige gedachten gevuld met vlees. Wat als…

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

  • De verspilling

    Als in een klucht gevangen, Ja letterlijk omgeven door een beleving met individuele tintjes. De verwachtingsvolle spanning dartelt in & uit de ruimte. Ja, ook ik leef in mijn hoofd en huis in mijn lijf. Creatievelingen, geketend door de banaliteiten voor onze voetstappen. Deze slurpende kracht, een entiteit met wurgende grip op onze levenszucht. Dit…

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

Geef een reactie