|

Hoop

Als nectar in onze gedachten geproduceerd om intrinsieke motivatie te versterken en/of op te wekken.
De nectar die wensen al dan niet tot vervulling laat komen.
Aantrekken of afstoten van specifieke bestuivers of het bevechten van onze vijanden.

Geef ons hoop….
Ik hoop…..
Wij hopen….
Onze hoop is….

Geloven in mogelijkheden die met het blote oog niet zichtbaar zijn.
Willen realiseren wat de ander als onmogelijkheid ziet, de echte uitdaging.
Levend en wel in onze gedachtenspinsels, waarbij fantasie, optimisme, geloof en illusie elkaar overlappen.
De brandstof voor hard werken versus verlammen van de passieven.
Weten wat je wilt of in ieder geval wat je niet wilt, de motor hierachter.
Hoop willen geven aan de ander, omdat ik meer dan genoeg van deze nectar aanmaak.

Ik blijf hopen dat het ooit mogelijk is…..

 

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • |

    Mijn alles

    Alles is gezegd. Alles is veel zeg ik. Alles is in deze context een illusie. De stilte in mij neemt over. De randjes zijn al rauw geschaafd. Sommige stukken al glad gepolijst. Welke woorden gebruik je als alles gezegd is? Er sijpelt bloed langs de opgedroogde paden die de basis vormen. Dualisme in zijn organische…

  • Spijt

    Wat is dat nu wezenlijk in de kern? Een excuus voor een bewust genomen besluit met een rauw randje? Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel met een roze lintje? Een weg te vagen schuldgevoel van mij of de ander? Wanneer is er sprake van spijt? Elke actie heeft een tegenreactie en is het niet incalculeren van het…

  • |

    Ontrafelen

    Mythe en Mysterie ontrafelen, voelt als hard werken zonder de beloofde antwoorden. Het wachten ontneemt de lust. Werken voor, Werken tegen, Werken bij, Werken met, Werken aan, Werken tot, Complexiteit in vol ornaat. Emotionele logica klinkt als een tegenstrijdige klank. In mijn realiteit sprake van completeren. “Beetje” kamperen om te relativeren, “teveel” is kreperen. In…

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

Geef een reactie