| |

Geneugten

Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal.
Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning.
Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart.
Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust.

Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt.
Geur van bloemen en palet aan kleuren openbaart zich.
Verliefd zijn een onvermijdelijke quest.
Avontuur loopt mee in de Ja-fase die de honger stilt uit alle kermende hoeken.

Het ‘just in case vestje’ ontbreekt op een echte zomerdag.
Uren daglicht pakkend, terwijl het wintergevoel ver achter ons ligt.
Bak & peuk, in alle seizoenen het welkom van de dag.
Gedouched liggend in een schoon opgemaakt bed, weer of geen weer.

De bries gemengd met geur van aarde, bladeren richting compost in passende kleuren.
Het startsein van verandering is binnengeslopen.
Indrukken en impulsen blootgesteld en ontleed op de weegschaal.
Draagkracht of draaglast is de criteria.
Ervaar de geneugten in de simpele momenten, waarna de glimlach zich openbaart.

 

16-02-2017
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

  • Dag

    ‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • |

    Het ‘Iets’

    ‘Iets’ met mij. ‘Iets’ een geladen sensatie die graag speelt met de handrem erop. Tintelingen van hoofdhuid tot voeten. Elektrische racebaan, waar de vierwieler keer op keer vanaf vloog. ‘Iets’ in afwachting zittend op het startblok met naald en garen. Op het puntje van de bank zitten met jas aan. Het is meer dan ‘Iets’…

  • |

    Gène

    Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…

Geef een reactie