|

Bezit of eigendom?

Mijn en het dijn van mezelf of de ander?
Mijn gedachten of eigendom van de context.
Mijn lichaam of onderdaan van mijn impulsen.
Kinderen toevertrouwd door het universum binnen onze leeromgeving.
Tijdelijke wegen en paden nemen bezit van mij met als uiteindelijke missie; De exit.

In het moment hebben wij of zijn wij eigendom of bezit, tot betrekkelijkheid een overname pleegt.
Genietend van deze kwetsbaarheid geeft ons passage tot de open vlakte genaamd; De groei.

Als een uitgeleend organisch entiteit binnen deze wereld claim ik mijn tussenstation.
Ik heb, ik wil, ik krijg, ik heb geleerd.
Trappelend van extase verheugend op de wisseling van de tijdgeest, absorbeer ik eerdere stappen.

 

28-09-2016
-Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • |

    Halsband & Muilkorf

    Bijtend op mijn tong, de zwijgende woorden inslikkend. Het doel ontgaat mij in het moment. Begrijpen een te vervullen levensdoel met een groot offer. De beroeringen van alle dag zoeken een uitlaat. Doen wat ik zeg en zeggen wat ik doe een missie met obstakels. Het openbaart mijn drang naar ruimte, vrijheid, recalcitrantie in vol…

  • De reis

    Met ogen dicht mij laten meevoeren. Klanken strelen mijn oren. Woorden vanuit ervaring veroorzaken kippenvel. Plaats en ruimte even vergeten. Jazz, Soul, & Blues maken een reis door mij. Opgeladen als nieuw, vervolg ik mijn fysieke bestaan. Dankbaar voor het beleefde genot.   02-04-2017 -Driandayaba-

  • |

    Ontrafelen

    Mythe en Mysterie ontrafelen, voelt als hard werken zonder de beloofde antwoorden. Het wachten ontneemt de lust. Werken voor, Werken tegen, Werken bij, Werken met, Werken aan, Werken tot, Complexiteit in vol ornaat. Emotionele logica klinkt als een tegenstrijdige klank. In mijn realiteit sprake van completeren. “Beetje” kamperen om te relativeren, “teveel” is kreperen. In…

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • Spijt

    Wat is dat nu wezenlijk in de kern? Een excuus voor een bewust genomen besluit met een rauw randje? Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel met een roze lintje? Een weg te vagen schuldgevoel van mij of de ander? Wanneer is er sprake van spijt? Elke actie heeft een tegenreactie en is het niet incalculeren van het…

Geef een reactie