|

Bezit of eigendom?

Mijn en het dijn van mezelf of de ander?
Mijn gedachten of eigendom van de context.
Mijn lichaam of onderdaan van mijn impulsen.
Kinderen toevertrouwd door het universum binnen onze leeromgeving.
Tijdelijke wegen en paden nemen bezit van mij met als uiteindelijke missie; De exit.

In het moment hebben wij of zijn wij eigendom of bezit, tot betrekkelijkheid een overname pleegt.
Genietend van deze kwetsbaarheid geeft ons passage tot de open vlakte genaamd; De groei.

Als een uitgeleend organisch entiteit binnen deze wereld claim ik mijn tussenstation.
Ik heb, ik wil, ik krijg, ik heb geleerd.
Trappelend van extase verheugend op de wisseling van de tijdgeest, absorbeer ik eerdere stappen.

 

28-09-2016
-Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • |

    Sterk zijn

    “Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…

  • De verspilling

    Als in een klucht gevangen, Ja letterlijk omgeven door een beleving met individuele tintjes. De verwachtingsvolle spanning dartelt in & uit de ruimte. Ja, ook ik leef in mijn hoofd en huis in mijn lijf. Creatievelingen, geketend door de banaliteiten voor onze voetstappen. Deze slurpende kracht, een entiteit met wurgende grip op onze levenszucht. Dit…

  • |

    Hoop

    Als nectar in onze gedachten geproduceerd om intrinsieke motivatie te versterken en/of op te wekken. De nectar die wensen al dan niet tot vervulling laat komen. Aantrekken of afstoten van specifieke bestuivers of het bevechten van onze vijanden. Geef ons hoop…. Ik hoop….. Wij hopen…. Onze hoop is…. Geloven in mogelijkheden die met het blote oog…

  • | |

    Geneugten

    Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal. Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning. Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart. Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust. Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt….

  • Gedachte

    Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…

Geef een reactie