|

Dagelijks versje

Ik ben mij als toen, nu en in ontwikkeling zijnde.
Ik plaats mezelf met benen op de grond en handen in de lucht.
Kijk mijn boosheid recht aan en bevredig mijn nieuwsgierigheid.

Mijn vele kanten doen handje klap met elkaar in goed overleg.
Ik mag zijn wie ik allemaal zijn wil.
Wij fluiten elkaar terug als controle verloren dreigt te gaan.
Ons lijf, onze energie, onze gedachten, onze emoties, onze wilskracht is de onmisbare motor.

Ik doe wat nodig is om meerdere kanten van mij te zijn.
Ik pak wat mij past en hang terug wat een ander beter staat.
Ik erken pijn en kies ervoor niet te lijden boven mijn draagkracht.
Ik onderzoek mijn behoeften en stel mijn spiegelbeeld open vragen.
Antwoorden komen in stilte en met een knik langs en door mij heen.

 

16-02-2017
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

  • Vormen

    Leven tussen de overblijfselen van een dramadriehoek, balancerend op de pilaren van een winnaarsdriehoek. Ogen vooruit gericht om schaduw diepte tussen de cirkels te trotseren. Treden uit de vierkantjes die gecreëerd zijn door spiralen des tijds. Kijkend door de ruiten die een ruimtelijke weergave aanbieden waarin verzonken kan worden. Sterren en een vormende maan bieden…

  • Spijt

    Wat is dat nu wezenlijk in de kern? Een excuus voor een bewust genomen besluit met een rauw randje? Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel met een roze lintje? Een weg te vagen schuldgevoel van mij of de ander? Wanneer is er sprake van spijt? Elke actie heeft een tegenreactie en is het niet incalculeren van het…

  • |

    Gaan of Vergaan

    Geur van natte aarde, vergaan bladerdek en auto’s in de file brengt mij in het moment. Regendruppels omringen mij in alle maten en snelheid. Vergezeld met de danspassen van wervelwind en storm, hebben zij hun eigen plan. Duwend en trekkend in de ritme van verandering. Het nog aanwezige groen onthult zijn bestemming. Nog even gracieus…

Geef een reactie