De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten.
Erover stappen met onbegrip.
Vermijden van nog meer sporen.
Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten.
Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden.
Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.
Sab_I_Yeye
Alles is gezegd. Alles is veel zeg ik. Alles is in deze context een illusie. De stilte in mij neemt over. De randjes zijn al rauw geschaafd. Sommige stukken al glad gepolijst. Welke woorden gebruik je als alles gezegd is? Er sijpelt bloed langs de opgedroogde paden die de basis vormen. Dualisme in zijn organische…
Mijn en het dijn van mezelf of de ander? Mijn gedachten of eigendom van de context. Mijn lichaam of onderdaan van mijn impulsen. Kinderen toevertrouwd door het universum binnen onze leeromgeving. Tijdelijke wegen en paden nemen bezit van mij met als uiteindelijke missie; De exit. In het moment hebben wij of zijn wij eigendom of…
De stilte in onuitgesproken woorden, klinkt zwaarder dan een diep gesprek. Gedachten verwelkomen stilte, als wij zelfconfrontatie ook een uitnodiging sturen.
Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…
In jezelf praten is als leven tussen twee culturen, met gebruik van metacommunicatie tijdens een onderonsje.
Mistig als het weer en vaag als gedachten bij gebrek aan IN. Als een schaduw in zich die vooruitloopt op zijn meester. Natuurgeweld die zowel verwoesting als verbinding tot stand kan brengen. De blik gefocused op macht mist vaak zicht op bijbehorende verantwoordelijkheid. Filtersystemen die toe zijn aan het oppoetsen van ontvangen kanalen. De tunnel…