| |

De resten

De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten.
Erover stappen met onbegrip.
Vermijden van nog meer sporen.
Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten.
Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden.
Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.

 

Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • |

    Verstrengeling

    Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • De uitnodiging

    Warme Rode kleuren dringen mijn netvlies binnen. Vingertoppen & ogen bewonderen het formaat. De natuur voelt zich gemanipuleerd & trots onder zoveel bekijks. Aroma huppelt langs mijn geurzoekers. Ik wil je nu, gewassen of niet. Sproeten breken tijdens mijn eerste bijt. Fris & Vochtig langs mijn tong zijn weg vervolgen. Zacht & Zoet met de…

  • |

    Lente, mooie lente

    Gedeeltelijk nog ontbloot is jouw komst al op te merken Vallende pluimen Ontluikend groen Een bloempje hier en een bloesem daar Zonnend achter glas Een straaltje meepikken vanuit beschutting Jouw winderige voorganger streelt ons tussendoor Feromonen in de lucht Glimlachend in afwachting Schraap ik nog wat ijs van een bekleed raam Je bent er weer…….

  • | |

    Muzen

    Breng mij dichter tot mijn kern. Ontspruit mijn expressie tijdens pieken en dalen. Laat mij binnen kijken, zoals jullie mijn binnen naar buiten halen. Mijn duister, het daglicht moet aanschouwen. Mijn licht, de nacht in zijn pure vorm binnen laat. Controle, plaats maakt voor overgave. Geven, de beurt ruilt met ontvangen. Emoties, de inkt zijn van de in…

  • Gewoon

    GEWOON een woord die regelmatig van mijn tong rolt om langs mijn lippen, toetsen & pen te passeren. GEWOON een woord met de bedoeling gewoon uiting te geven aan iets gewoon wat mijn zintuigen prikkelt. Voor mijnalles zo GEWOON zonder twijfel. Het besef hiervan tussendoor een streling dat er niets gewoon is aan wat ik…

Geef een reactie