| |

De resten

De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten.
Erover stappen met onbegrip.
Vermijden van nog meer sporen.
Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten.
Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden.
Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.

 

Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • |

    Tweestrijd

    Steken gevuld met venijn maken het masker geetst door pijn. Hoop op verzachting en geveld door dagelijkse verachting. Verleidelijk bedoelde denigrerende verwachtingen zitten als gegoten. Weet wat je wil en wil wat je weet, om de verdwaling voor te zijn. Avontuur en veilige toren, onoverkomenlijke tegenstellingen. De wil en keuze belanden op een slagveld.  …

  • Dag

    ‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…

  • Fluitende vogels

    Het zijn niet de jaren die bij ons horen. Het zijn de ervaringen die wij al dan niet vrijwillig ingang verschaffen in ons bestaan. Een vol leven gevuld met zowel onze zachte als harde kanten nemen wij tot ons. De heerlijke en soms ook wel moeilijke lessen die ons dwingen tot huiswerk maken. Vele vormen…

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

  • ZIJ & HEM

    Als zij nieuw en compleet is, voel ik passie en gedrevenheid. Haar donker laat mij wensen dat ik dans in haar lichtval. Opgeladen verlangens die ter plekke vervulling zoeken. Zingende wind langs mijn oren met een wisselvallige neerval, waarna hij elektrisch geladen zijn entree maakt. Mijn lijf als water, gaat mee met alle bochten richting…

  • |

    Lente, mooie lente

    Gedeeltelijk nog ontbloot is jouw komst al op te merken Vallende pluimen Ontluikend groen Een bloempje hier en een bloesem daar Zonnend achter glas Een straaltje meepikken vanuit beschutting Jouw winderige voorganger streelt ons tussendoor Feromonen in de lucht Glimlachend in afwachting Schraap ik nog wat ijs van een bekleed raam Je bent er weer…….

Geef een reactie