| |

De resten

De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten.
Erover stappen met onbegrip.
Vermijden van nog meer sporen.
Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten.
Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden.
Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.

 

Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • |

    Lente, mooie lente

    Gedeeltelijk nog ontbloot is jouw komst al op te merken Vallende pluimen Ontluikend groen Een bloempje hier en een bloesem daar Zonnend achter glas Een straaltje meepikken vanuit beschutting Jouw winderige voorganger streelt ons tussendoor Feromonen in de lucht Glimlachend in afwachting Schraap ik nog wat ijs van een bekleed raam Je bent er weer…….

  • |

    Gène

    Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…

  • |

    Chemistry

    Restlessness whispers at times. Loudly pulling & kicking in my core. Do it, take it, I feel you want it. Just a bit, not to much. Seduction, I notice & give permission to enter. Chemistry designs the precise calculations needed. Gasping for oxygen while receiving the opposite. Elevating heart-rate while calming the alert senses. Blindfolded,…

  • |

    Het ‘Iets’

    ‘Iets’ met mij. ‘Iets’ een geladen sensatie die graag speelt met de handrem erop. Tintelingen van hoofdhuid tot voeten. Elektrische racebaan, waar de vierwieler keer op keer vanaf vloog. ‘Iets’ in afwachting zittend op het startblok met naald en garen. Op het puntje van de bank zitten met jas aan. Het is meer dan ‘Iets’…

Geef een reactie