|

Bezit of eigendom?

Mijn en het dijn van mezelf of de ander?
Mijn gedachten of eigendom van de context.
Mijn lichaam of onderdaan van mijn impulsen.
Kinderen toevertrouwd door het universum binnen onze leeromgeving.
Tijdelijke wegen en paden nemen bezit van mij met als uiteindelijke missie; De exit.

In het moment hebben wij of zijn wij eigendom of bezit, tot betrekkelijkheid een overname pleegt.
Genietend van deze kwetsbaarheid geeft ons passage tot de open vlakte genaamd; De groei.

Als een uitgeleend organisch entiteit binnen deze wereld claim ik mijn tussenstation.
Ik heb, ik wil, ik krijg, ik heb geleerd.
Trappelend van extase verheugend op de wisseling van de tijdgeest, absorbeer ik eerdere stappen.

 

28-09-2016
-Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

  • |

    Sterk zijn

    “Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

Geef een reactie