| |

Rauwe kleuren

Als ik in jouw ogen kijk voel ik de verwachtingen vorm krijgen.
Die zullen de littekens van morgen zijn.
De beelden vormen zich keer op keer.
Scene na scene ondertussen confisqueren zij hoofd, lijf en ziel.
Voelen over afstand en tijd een dagelijks deuntje die ik neurie aan de start van het daglicht.
Ik laad mij op binnen de vrijwillige stilte.
Als verwachtingen afbrokkelen zie ik de rauwe kleuren van jouw ziel.
Bedachtzaam versus impulsief spelen wij tikkertje in de wachtkamer van behoeften.
Lekker duurt maar even.

 

Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • Vormen

    Leven tussen de overblijfselen van een dramadriehoek, balancerend op de pilaren van een winnaarsdriehoek. Ogen vooruit gericht om schaduw diepte tussen de cirkels te trotseren. Treden uit de vierkantjes die gecreëerd zijn door spiralen des tijds. Kijkend door de ruiten die een ruimtelijke weergave aanbieden waarin verzonken kan worden. Sterren en een vormende maan bieden…

  • Gedachte

    Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…

  • |

    Gène

    Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…

Geef een reactie