Samenzijn
Sab_I_Yeye
Sab_I_Yeye
Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…
Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…
Ik wil niet eens weten wie je bent (ik hoorde het) Zag jouw echte kleuren Het kind in jou pakte het uit Voelde alle pijn vermomd als een vreemdeling Schuin door mij heen Recht voor mij Ik doe niet meer mee -Driandayaba-
Het doek is gevallen De recensies liegen er niet om Een paar seizoenen goed theater Er werd hard gelachen Het genieten waard tussen de minder goede scenes Met hier en daar een waterval van tranen Elk scenario werd goed bedacht, geoefend & uitgespeeld De cast stapte tussendoor uit zijn rol hopende dat het niet op…
Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…
“Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…