|

Stilte

Stilte is gekleed in zijn witte sluier.
Omringend  als een sereen effect.
Hoog in de boom wachten zij hun kans af.
De tijd om te vertrekken laat zijn ware gezicht zien.
Koersen naar het Zuiden is hun deadline.
Brekende takken door de witte sluiers.
Knisperend en knerpend onder mijn zolen, brengt het mij terug naar dat moment.

Ik ben vrij.

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • |

    Het ‘Iets’

    ‘Iets’ met mij. ‘Iets’ een geladen sensatie die graag speelt met de handrem erop. Tintelingen van hoofdhuid tot voeten. Elektrische racebaan, waar de vierwieler keer op keer vanaf vloog. ‘Iets’ in afwachting zittend op het startblok met naald en garen. Op het puntje van de bank zitten met jas aan. Het is meer dan ‘Iets’…

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • Gedachte

    Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…

  • De jacht

    Surfend op de golven via de kijkdoosjes. Gecreëerd voor ons, door ons. De honger naar acceptatie. De zucht naar waardering. De drang naar verbinding. Deze zoektocht als observant voelbaar door de warboel van digitale lijnen. Op een schouder een hand willen plaatsen. Het willen geven van een omhelzing. Willen uitspreken van de woorden. Alles is…

  • |

    Sterk zijn

    “Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…

Geef een reactie