|

Het spel

In mijn zijn staat de tijd stil.
Dit innerlijk festijn draait de volume op nul.
Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans.
Het gespeelde spel is herkend.
Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade.
Mijn vingers strijken troostend over mijn hals.
Onrustig beroeren mijn benen elkaar.
Het startschot klinkt voor Ademhaling en Hartslag.

Fanstasie en geheugen gaan met mij op de loop.
Een stem schreeuwend aanwezig, “Hou controle!”
Met vuisten gebald, kijk ik even weg.
Een zinloos gebaar, als paraderende lust via mijn ooghoeken zijn entree maakt.
“Wie het hoogste gooit mag beginnen” zegt een zachte stem….

 

27-02-2017
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • (In)zicht

    Mistig als het weer en vaag als gedachten bij gebrek aan IN. Als een schaduw in zich die vooruitloopt op zijn meester. Natuurgeweld die zowel verwoesting als verbinding tot stand kan brengen. De blik gefocused op macht mist vaak zicht op bijbehorende verantwoordelijkheid. Filtersystemen die toe zijn aan het oppoetsen van ontvangen kanalen. De tunnel…

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • |

    Vleugels

    Zwevend op de vleugels van daden met overweldigende energie mij wiegend in een rusteloze diepe slaap. Liefhebben zonder verwachtingen met diepe inademing, waar op een hoek acceptatie exhale ontmoet. Rust dreunt door in de chaos, terwijl vleugels zich ontspannen uitspreiden 10-07-2017 -Driandayaba-

  • Dag

    ‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

Geef een reactie