| |

Anders zijn

Vele zinnen gemaakt door woorden met een onbekende klank.
Dit deuntje hoort ook bij mij, maar kiest een eigen weg.
De rijm raak ik tussendoor kwijt onder twijfels en zekerheden.
De repeterende steken onder water een alerte staat voor elke vis in zijn habitat.

De oordelen, verwachtingen en pressie zoeken constant hun weg naar macht overname. Gebruik de spiegel van je ziel en proef de gal van jouw bestaat.
Mijn smaken hoop, optimisme, bewustzijn, reflectie en groei zijn onoverwinnelijk.
Ik kan niet terug naar een leven van schaduw.
De hofnar heeft geen functie in mijn koninkrijk.

Krijgers strijden met mij mee in de frontlinie.
Lijken rapen een taak voor de achterblijvers.
Welke gereedschappen, handvatten en wapenuitrusting haal jij uit de la des leven?

 

02-12-2016
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • Mijn liefde is……

    ….als water, niet voor een ieder en niet overal drinkbaar, constante stroming essentieel voor zuiverheid. Wegsijpelend langs ledematen, stilstaand een broeinest voor de delers. ….als houtskool in vuur en vlam, verlichtend & passievol destructief in een onveilige omgeving. ….als ijs verkoelend bij rijzende temperatuur met kans op afgestorven delen in de lagen van jouw ziel. ….als aarde…

  • |

    Vleugels

    Zwevend op de vleugels van daden met overweldigende energie mij wiegend in een rusteloze diepe slaap. Liefhebben zonder verwachtingen met diepe inademing, waar op een hoek acceptatie exhale ontmoet. Rust dreunt door in de chaos, terwijl vleugels zich ontspannen uitspreiden 10-07-2017 -Driandayaba-

  • |

    Gaan of Vergaan

    Geur van natte aarde, vergaan bladerdek en auto’s in de file brengt mij in het moment. Regendruppels omringen mij in alle maten en snelheid. Vergezeld met de danspassen van wervelwind en storm, hebben zij hun eigen plan. Duwend en trekkend in de ritme van verandering. Het nog aanwezige groen onthult zijn bestemming. Nog even gracieus…

  • |

    Vergeef ik mij

    Voor alles wat ik wilde Niet kon of krijgen mocht Gegijzeld uit het verleden Vastklampen in het Nu Vergeef ik mij Gekoesterd verlangen Talloze wensen onvervuld Geaccepteerde bagage Zwaarder dan het gesproken woord Vergeef ik mij Ik streel, ik wrijf, ik hou van mij Spreek mezelf toe en rek mij uit Doe een pirouette en…

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

Geef een reactie