Voor alles wat ik wilde
Niet kon of krijgen mocht
Gegijzeld uit het verleden
Vastklampen in het Nu
Vergeef ik mij
Gekoesterd verlangen
Talloze wensen onvervuld
Geaccepteerde bagage
Zwaarder dan het gesproken woord
Vergeef ik mij
Ik streel, ik wrijf, ik hou van mij
Spreek mezelf toe en rek mij uit
Doe een pirouette en ga languit
Vang mij op, schop onder mijn hol
Onderwijl….
Vergeef ik mij
–Driandayaba–
Geur van natte aarde, vergaan bladerdek en auto’s in de file brengt mij in het moment. Regendruppels omringen mij in alle maten en snelheid. Vergezeld met de danspassen van wervelwind en storm, hebben zij hun eigen plan. Duwend en trekkend in de ritme van verandering. Het nog aanwezige groen onthult zijn bestemming. Nog even gracieus…
Het doek is gevallen De recensies liegen er niet om Een paar seizoenen goed theater Er werd hard gelachen Het genieten waard tussen de minder goede scenes Met hier en daar een waterval van tranen Elk scenario werd goed bedacht, geoefend & uitgespeeld De cast stapte tussendoor uit zijn rol hopende dat het niet op…
Wat is dat nu wezenlijk in de kern? Een excuus voor een bewust genomen besluit met een rauw randje? Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel met een roze lintje? Een weg te vagen schuldgevoel van mij of de ander? Wanneer is er sprake van spijt? Elke actie heeft een tegenreactie en is het niet incalculeren van het…
Alles is gezegd. Alles is veel zeg ik. Alles is in deze context een illusie. De stilte in mij neemt over. De randjes zijn al rauw geschaafd. Sommige stukken al glad gepolijst. Welke woorden gebruik je als alles gezegd is? Er sijpelt bloed langs de opgedroogde paden die de basis vormen. Dualisme in zijn organische…
“Men” zegt: ogen zijn de vensters van onze ziel. Deze vensters vangen ons spiegelbeeld ook in de uitstraling van een ander. Wat wij bewonderen, zit ook in onze ziel. Wat wij veroordelen, zit ook in onze ziel. wat wij willen, zien wij ook in de ander. Wat wij niet willen, keuren wij ook af in…
Teder nader tot elkaar komen binnen een bekende melodie die verborgen tonen opent. Als een speurtocht in een doolhof met verschuivende in & uitgangen. De onvoorspelbaarheid als drijvende kracht voor de alertheid. Het waarom & wat zijn telkens fluisterende vragen gekoppeld aan wisselende hypothesen. Seizoenen tonen hun verleidelijk aangezicht met de vele maskers. Gedeelde gedachten…