Over de tijd in jaren mis ik jou.
Over de afstand binnen tijdzones mis ik jou.
Binnen de herinneringen ervaar ik jou.
Binnen de woorden van mijn gedachten hoor en ervaar ik jou.
Onze zielen overtreffen keer op keer de twijfel.
De sleutels van onze harten bewaakt met ijzeren geduld.
Vanaf toen tot eens en ooit.
Sab_I_Yeye
Teder nader tot elkaar komen binnen een bekende melodie die verborgen tonen opent. Als een speurtocht in een doolhof met verschuivende in & uitgangen. De onvoorspelbaarheid als drijvende kracht voor de alertheid. Het waarom & wat zijn telkens fluisterende vragen gekoppeld aan wisselende hypothesen. Seizoenen tonen hun verleidelijk aangezicht met de vele maskers. Gedeelde gedachten…
Een geluid die ik begrijpen wil. Mijn gedachten verklaren het als”zit jij in die boom?” “Heb jij die worm gezien?” En dan de stilte. Tot zover communicatie tussen vogels. Voor mij een heerlijk geluid met een spectrum aan tonen waar ik een vraag detecteer. “Voel jij je wel zo vrij als de gezegde?” Mijn enige…
De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan. Sab_I_Yeye
Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…
Het idee van jou van mij. Het idee van mij van jou. Het idee van ons over ons. Deze ideeën houden van het idee. Het idee wil een doel zijn met een plan aan zijn zijde. Eureka, ik heb een idee! -Driandayaba-
Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….