|

De geur

Jouw geur wandelt over mijn poliepen.
Diep in mij gefluister “welkom”…
Zwevend boven mijn behoeften
valt de rust over mij heen.
Dansend in het moment
daal ik neer op beide stelten.
De drang, de lust en het verlangen
wint wederom.
Ik geef toe, de omgeving verdwijnt.
Over een landschap van genot
kiezen mijn vingers het pad.
Jouw behoeften lezend spreek ik uit:
“Mag ik even?”
“Ja, jij altijd”
Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • Fluitende vogels

    Het zijn niet de jaren die bij ons horen. Het zijn de ervaringen die wij al dan niet vrijwillig ingang verschaffen in ons bestaan. Een vol leven gevuld met zowel onze zachte als harde kanten nemen wij tot ons. De heerlijke en soms ook wel moeilijke lessen die ons dwingen tot huiswerk maken. Vele vormen…

  • |

    Sterk zijn

    “Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…

  • |

    Wat als

    Als krassen op een krijtbord bewandel ik stapvoets mijn overtuigingen. Een innerlijk protest klinkt door merg en been. Wat als dit is wat ik nodig heb? Brokstukken ontwijkend tijdens de speurtocht. Vliegend op een enthousiast tapijt. Wat als het dit keer anders is? Onbekende zinsvorming ten toon spreiden. Levendige gedachten gevuld met vlees. Wat als…

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

Geef een reactie