Bijtend op mijn tong, de zwijgende woorden inslikkend. Het doel ontgaat mij in het moment. Begrijpen een te vervullen levensdoel met een groot offer. De beroeringen van alle dag zoeken een uitlaat. Doen wat ik zeg en zeggen wat ik doe een missie met obstakels. Het openbaart mijn drang naar ruimte, vrijheid, recalcitrantie in vol…
“Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…
Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…
DE Momenten zijn als doosjes met een strik eromheen. Ik trek langzaam de lus los, doe het doosje open en laat er een zintuig op los. Een pad naar het te ontdekken voltrekt zich keer op keer. 16-02-2017 -Driandayaba-
Mijn hart is blind. Ik laat mij leiden door de heldere blik in mijn ogen. Vlinder kusjes met een aai over mijn blinde vlekken. Geblinddoekt tussen de kleuren. Dansen met rode geuren op staal. Ik zie mezelf bedolven onder muzieknoten. Heeerlijk,……fluisteren mijn oren. -Driandayaba-
Als een deken van geluid mij omarmt, ben ik thuis. Ik bekijk het moment recht in de ogen en ga mee in de behoefte. Warm, ziltig, door vocht omringt los ik op. Als bezoeker smelt ik samen in deze wereld. Ik laat achter en neem mee. Hij lonkt, zij vleit, ik flirt mee. Sab_I_Yeye