Veelzeggende drie woorden vormen een zin. Resonerende favoriete klanken, tot ze een lied vormen. Een inwendige huppel van kruin tot teen. Leg mij uit zonder woorden. Dans, zonder het bewegen van het lijf. Tussen alle lagen en schillen wil ik jou. Ik zie jou. –Driandayaba–
“Kom op, sta op, stop met huilen, stel je niet zo aan, er is niets aan de hand, het doet geen pijn, zo klaar over, doe niet zo lastig, stop nou daarmee, je zoekt weer aandacht, gewoon doorgaan! Je bent toch groot en sterk? De bemoedigende zinnen die via een positieve intentie ons eigen gemaakt…
Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden. Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is. In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance. Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn. Tot een punt dat die vrijheid…
De stilte in onuitgesproken woorden, klinkt zwaarder dan een diep gesprek. Gedachten verwelkomen stilte, als wij zelfconfrontatie ook een uitnodiging sturen.
Vele zinnen gemaakt door woorden met een onbekende klank. Dit deuntje hoort ook bij mij, maar kiest een eigen weg. De rijm raak ik tussendoor kwijt onder twijfels en zekerheden. De repeterende steken onder water een alerte staat voor elke vis in zijn habitat. De oordelen, verwachtingen en pressie zoeken constant hun weg naar macht overname. Gebruik…
Als een deken van geluid mij omarmt, ben ik thuis. Ik bekijk het moment recht in de ogen en ga mee in de behoefte. Warm, ziltig, door vocht omringt los ik op. Als bezoeker smelt ik samen in deze wereld. Ik laat achter en neem mee. Hij lonkt, zij vleit, ik flirt mee. Sab_I_Yeye