|

De geur

Jouw geur wandelt over mijn poliepen.
Diep in mij gefluister “welkom”…
Zwevend boven mijn behoeften
valt de rust over mij heen.
Dansend in het moment
daal ik neer op beide stelten.
De drang, de lust en het verlangen
wint wederom.
Ik geef toe, de omgeving verdwijnt.
Over een landschap van genot
kiezen mijn vingers het pad.
Jouw behoeften lezend spreek ik uit:
“Mag ik even?”
“Ja, jij altijd”
Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

  • Fluitende vogels

    Het zijn niet de jaren die bij ons horen. Het zijn de ervaringen die wij al dan niet vrijwillig ingang verschaffen in ons bestaan. Een vol leven gevuld met zowel onze zachte als harde kanten nemen wij tot ons. De heerlijke en soms ook wel moeilijke lessen die ons dwingen tot huiswerk maken. Vele vormen…

  • De verspilling

    Als in een klucht gevangen, Ja letterlijk omgeven door een beleving met individuele tintjes. De verwachtingsvolle spanning dartelt in & uit de ruimte. Ja, ook ik leef in mijn hoofd en huis in mijn lijf. Creatievelingen, geketend door de banaliteiten voor onze voetstappen. Deze slurpende kracht, een entiteit met wurgende grip op onze levenszucht. Dit…

Geef een reactie