| | | |

De glimlach

Als ik mijzelf herinner dat ik gelukkig ben glimlacht mijn hart.
Als ik voel dat onze nazaten geluk ervaren lacht mijn hele lijf.
Als ik afdaal in het diepst van mijn ziel belicht ik de donkere plekken en geef mijzelf een knuffel.
Als de gemiste momenten voorbij flitsen herinner ik mijzelf dat ik gelukkig ben.
“Dankjewel universum”mijn repliek bij elke meevaller.

Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • |

    Leren

    Het woord Leren in de brede zin en betekenis, zorgt bij een ieder voor een andere associatie. Het zorgt ook voor overeenkomstige overeenkomsten en/of verschillen. Dit woord Leren in de praktijk vereist gereedschappen om de definitie Leren te vertegenwoordigen. Begrijp jij het? Leren van andere organismen kan een breder associatief bereik geven voor het verwerken…

  • |

    Verstrengeling

    Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…

  • |

    Halsband & Muilkorf

    Bijtend op mijn tong, de zwijgende woorden inslikkend. Het doel ontgaat mij in het moment. Begrijpen een te vervullen levensdoel met een groot offer. De beroeringen van alle dag zoeken een uitlaat. Doen wat ik zeg en zeggen wat ik doe een missie met obstakels. Het openbaart mijn drang naar ruimte, vrijheid, recalcitrantie in vol…

  • |

    Chemistry

    Restlessness whispers at times. Loudly pulling & kicking in my core. Do it, take it, I feel you want it. Just a bit, not to much. Seduction, I notice & give permission to enter. Chemistry designs the precise calculations needed. Gasping for oxygen while receiving the opposite. Elevating heart-rate while calming the alert senses. Blindfolded,…

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

Geef een reactie