Warme Rode kleuren dringen mijn netvlies binnen.
Vingertoppen & ogen bewonderen het formaat.
De natuur voelt zich gemanipuleerd & trots onder zoveel bekijks.
Aroma huppelt langs mijn geurzoekers.
Ik wil je nu, gewassen of niet.
Sproeten breken tijdens mijn eerste bijt.
Fris & Vochtig langs mijn tong zijn weg vervolgen.
Zacht & Zoet met de smaak van een belofte.
Het voorjaar geeft mijn zintuigen een uitnodiging voor het komende zomerfeest.
-Driandayaba-
Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden. Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is. In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance. Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn. Tot een punt dat die vrijheid…
Rijk zijn een verlangen van velen. Rijk voelen een te vervullen bestemming. Rijk leven een aanwezig besef bij dankbaarheid. Rijkdom vergaren een door te lopen proces met uitkomsten en offers in het vizier. Het woord rijk heeft vele gezichten, maskers & betekenissen. Een eenduidige bestemming niet te achterhalen. Wat is de eerste gedachte die overneemt?…
Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…
Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….
Over de tijd in jaren mis ik jou. Over de afstand binnen tijdzones mis ik jou. Binnen de herinneringen ervaar ik jou. Binnen de woorden van mijn gedachten hoor en ervaar ik jou. Onze zielen overtreffen keer op keer de twijfel. De sleutels van onze harten bewaakt met ijzeren geduld. Vanaf toen tot eens en…
Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…