Warme Rode kleuren dringen mijn netvlies binnen.
Vingertoppen & ogen bewonderen het formaat.
De natuur voelt zich gemanipuleerd & trots onder zoveel bekijks.
Aroma huppelt langs mijn geurzoekers.
Ik wil je nu, gewassen of niet.
Sproeten breken tijdens mijn eerste bijt.
Fris & Vochtig langs mijn tong zijn weg vervolgen.
Zacht & Zoet met de smaak van een belofte.
Het voorjaar geeft mijn zintuigen een uitnodiging voor het komende zomerfeest.
-Driandayaba-
Surfend op de golven via de kijkdoosjes. Gecreëerd voor ons, door ons. De honger naar acceptatie. De zucht naar waardering. De drang naar verbinding. Deze zoektocht als observant voelbaar door de warboel van digitale lijnen. Op een schouder een hand willen plaatsen. Het willen geven van een omhelzing. Willen uitspreken van de woorden. Alles is…
Gedeeltelijk nog ontbloot is jouw komst al op te merken Vallende pluimen Ontluikend groen Een bloempje hier en een bloesem daar Zonnend achter glas Een straaltje meepikken vanuit beschutting Jouw winderige voorganger streelt ons tussendoor Feromonen in de lucht Glimlachend in afwachting Schraap ik nog wat ijs van een bekleed raam Je bent er weer…….
Ik ben mij als toen, nu en in ontwikkeling zijnde. Ik plaats mezelf met benen op de grond en handen in de lucht. Kijk mijn boosheid recht aan en bevredig mijn nieuwsgierigheid. Mijn vele kanten doen handje klap met elkaar in goed overleg. Ik mag zijn wie ik allemaal zijn wil. Wij fluiten elkaar terug…
Als ik mijzelf herinner dat ik gelukkig ben glimlacht mijn hart. Als ik voel dat onze nazaten geluk ervaren lacht mijn hele lijf. Als ik afdaal in het diepst van mijn ziel belicht ik de donkere plekken en geef mijzelf een knuffel. Als de gemiste momenten voorbij flitsen herinner ik mijzelf dat ik gelukkig ben….
Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….
In jezelf praten is als leven tussen twee culturen, met gebruik van metacommunicatie tijdens een onderonsje.