| | |

Dochters

Jij bent mijn voorbeeld, evolutie in vol ornaat.
Jij opent mijn hart & al mijn ogen.
In mijn buik & aan borst gedragen.
Jouw handje gebald in de mijne.
Je beloopt een eigen pad met wijsheid in hart & knapzak.
Bewust van jouw vrouwelijkheid, ook als het om die reden even tegenzit.
Jij bent mijn held, precies zoals jij wilt zijn.
Trots loop & bewandel jij de regels & geboden of er dwars doorheen.
Jij leent empathisch een luisterend oor uit, zonder die zelf te verliezen.
Ontdekt & volgt eigen overtuiging & waarde.

Dikke kus van je moeder.

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

  • | |

    Ga je mee?

    Ken je geschiedenis voor het lopen in het heden. Deel je ervaringen met weerslag op het nu. Onderken je emoties die vloeien door associaties. Zo deden wij het en zo ging het. Neem moedig de 1e stap in een nieuw te vormen verhaal. Stap naast oude voetstappen die samenvoegen met de verse afdruk. Zoek hulpbronnen…

  • |

    Ontrafelen

    Mythe en Mysterie ontrafelen, voelt als hard werken zonder de beloofde antwoorden. Het wachten ontneemt de lust. Werken voor, Werken tegen, Werken bij, Werken met, Werken aan, Werken tot, Complexiteit in vol ornaat. Emotionele logica klinkt als een tegenstrijdige klank. In mijn realiteit sprake van completeren. “Beetje” kamperen om te relativeren, “teveel” is kreperen. In…

  • Gedachte

    Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…

  • | |

    Geneugten

    Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal. Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning. Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart. Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust. Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt….

Geef een reactie