| | |

Dochters

Jij bent mijn voorbeeld, evolutie in vol ornaat.
Jij opent mijn hart & al mijn ogen.
In mijn buik & aan borst gedragen.
Jouw handje gebald in de mijne.
Je beloopt een eigen pad met wijsheid in hart & knapzak.
Bewust van jouw vrouwelijkheid, ook als het om die reden even tegenzit.
Jij bent mijn held, precies zoals jij wilt zijn.
Trots loop & bewandel jij de regels & geboden of er dwars doorheen.
Jij leent empathisch een luisterend oor uit, zonder die zelf te verliezen.
Ontdekt & volgt eigen overtuiging & waarde.

Dikke kus van je moeder.

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

  • | |

    Ga je mee?

    Ken je geschiedenis voor het lopen in het heden. Deel je ervaringen met weerslag op het nu. Onderken je emoties die vloeien door associaties. Zo deden wij het en zo ging het. Neem moedig de 1e stap in een nieuw te vormen verhaal. Stap naast oude voetstappen die samenvoegen met de verse afdruk. Zoek hulpbronnen…

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • Baar-Moeder

    Oersterke spieren omhelzen ons aan de start van het levensavontuur. De leefruimte per week steeds krapper en gehoriger. Met stevige houvast omgeven worden door een genetisch verwant medemens  die “moeder” zal heten. Deze koestering ons levenslange zoektocht. Niet te dupliceren en ons grootste levensles. BAAR-moeder leer ons ontvangen en loslaten. De uitdrijving brengt ons schreeuwend tot besef…

Geef een reactie