| |

Ga je mee?

Ken je geschiedenis voor het lopen in het heden.
Deel je ervaringen met weerslag op het nu.
Onderken je emoties die vloeien door associaties.
Zo deden wij het en zo ging het.
Neem moedig de 1e stap in een nieuw te vormen verhaal.
Stap naast oude voetstappen die samenvoegen met de verse afdruk.
Zoek hulpbronnen die zich welwillend opstellen.
Wij samen, horen, weten, begrijpen, ondersteunen, accepteren en zijn onderweg naar loslaten.
Een open handpalm doet zijn intrede.

Ga je mee?

 

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • Kop of Munt

    Een schouder. Een hand. Gecomponeerd borstkas ritme. Gewillig warm lijf. Op die momenten content met samen, terwijl ondertussen acceptatie met ontkenning touwtrekkend duelleren. Huisje boompje beestje een grijs gedraaide grammofoonplaat met de smaak van gisteren. Ik wil niet nodig zijn. In dit moment een tikje feminisme pompend door mijn aders. Zij heeft dat zelf niet…

  • |

    De afstand

    Over de tijd in jaren mis ik jou. Over de afstand binnen tijdzones mis ik jou. Binnen de herinneringen ervaar ik jou. Binnen de woorden van mijn gedachten hoor en ervaar ik jou. Onze zielen overtreffen keer op keer de twijfel. De sleutels van onze harten bewaakt met ijzeren geduld. Vanaf toen tot eens en…

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

  • De jacht

    Surfend op de golven via de kijkdoosjes. GecreĆ«erd voor ons, door ons. De honger naar acceptatie. De zucht naar waardering. De drang naar verbinding. Deze zoektocht als observant voelbaar door de warboel van digitale lijnen. Op een schouder een hand willen plaatsen. Het willen geven van een omhelzing. Willen uitspreken van de woorden. Alles is…

Geef een reactie