Gedachte

Jij neemt mij mee door alle emoties.
Jij bent de regisseur van mijn biografie.
Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen.
Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo?

Op dit moment loop jij voor mij uit.
Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij.
Vaak ga jij ook mee, smelten wij samen tot een geboorte, het glas is schoon en geven wij rust aan de ouderen.

Jij laat mij groeien, geeft mij advies en laat je leiden.
De paden bestaan niet in de fysieke wereld.
Wij leggen ze uit waar en wanneer ze nodig zijn.
Ons spel sinds begin, schrijven met mijn vinger en uitvegen brengt de oplossing.

Deze kan nu oplossen in het niets.

27-02-2016
_Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

  • | |

    Geneugten

    Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal. Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning. Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart. Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust. Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt….

  • |

    Stilte

    Stilte is gekleed in zijn witte sluier. Omringend  als een sereen effect. Hoog in de boom wachten zij hun kans af. De tijd om te vertrekken laat zijn ware gezicht zien. Koersen naar het Zuiden is hun deadline. Brekende takken door de witte sluiers. Knisperend en knerpend onder mijn zolen, brengt het mij terug naar dat…

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

  • |

    Vleugels

    Zwevend op de vleugels van daden met overweldigende energie mij wiegend in een rusteloze diepe slaap. Liefhebben zonder verwachtingen met diepe inademing, waar op een hoek acceptatie exhale ontmoet. Rust dreunt door in de chaos, terwijl vleugels zich ontspannen uitspreiden 10-07-2017 -Driandayaba-

Geef een reactie