‘Iets’ met mij.
‘Iets’ een geladen sensatie die graag speelt met de handrem erop.
Tintelingen van hoofdhuid tot voeten.
Elektrische racebaan, waar de vierwieler keer op keer vanaf vloog.
‘Iets’ in afwachting zittend op het startblok met naald en garen.
Op het puntje van de bank zitten met jas aan.
Het is meer dan ‘Iets’ en toch niet anders te definitieren als ‘Iets’.
‘Iets’ voert de geladenheid op, zoals ook de maan mij elke cyclus streelt.
12-03-2017
-Driandayaba-
Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba
Klinkt in mijn oren als een fonetische tweeling, in context kunnen zij en/of partners, tegenstanders, verliezers & winnaars zijn. Beiden geven moed, liefde, levenservaring, motivatie, kracht & wijsheid. Leiden ons leven & laten ons leiden, ondertussen lijden wij door onszelf of anderen. Hoe wij ons leven leiden bepaalt niet altijd de regie die wij hebben over…
Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…
Mijn hart is blind. Ik laat mij leiden door de heldere blik in mijn ogen. Vlinder kusjes met een aai over mijn blinde vlekken. Geblinddoekt tussen de kleuren. Dansen met rode geuren op staal. Ik zie mezelf bedolven onder muzieknoten. Heeerlijk,……fluisteren mijn oren. -Driandayaba-
Met ogen dicht mij laten meevoeren. Klanken strelen mijn oren. Woorden vanuit ervaring veroorzaken kippenvel. Plaats en ruimte even vergeten. Jazz, Soul, & Blues maken een reis door mij. Opgeladen als nieuw, vervolg ik mijn fysieke bestaan. Dankbaar voor het beleefde genot. 02-04-2017 -Driandayaba-
Vragen doe ik graag, ook al valt het soms wat zwaar op de maag. Welke wensen zijn er weggestopt in afwachting van een moment? Dromen die op paden liggen om ontwaakt te worden. Een voet voor de ander of stappen in de meerderheid. Ga ik nu te ver of mag het ietsje minder? Mijn blik is…
