|

Het spel

In mijn zijn staat de tijd stil.
Dit innerlijk festijn draait de volume op nul.
Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans.
Het gespeelde spel is herkend.
Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade.
Mijn vingers strijken troostend over mijn hals.
Onrustig beroeren mijn benen elkaar.
Het startschot klinkt voor Ademhaling en Hartslag.

Fanstasie en geheugen gaan met mij op de loop.
Een stem schreeuwend aanwezig, “Hou controle!”
Met vuisten gebald, kijk ik even weg.
Een zinloos gebaar, als paraderende lust via mijn ooghoeken zijn entree maakt.
“Wie het hoogste gooit mag beginnen” zegt een zachte stem….

 

27-02-2017
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • Leiden/Lijden

    Klinkt in mijn oren als een fonetische tweeling, in context kunnen zij en/of partners, tegenstanders, verliezers & winnaars zijn. Beiden geven moed, liefde, levenservaring, motivatie, kracht & wijsheid. Leiden ons leven & laten ons leiden, ondertussen lijden wij door onszelf of anderen. Hoe wij ons leven leiden bepaalt niet altijd de regie die wij hebben over…

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

  • Fluitende vogels

    Het zijn niet de jaren die bij ons horen. Het zijn de ervaringen die wij al dan niet vrijwillig ingang verschaffen in ons bestaan. Een vol leven gevuld met zowel onze zachte als harde kanten nemen wij tot ons. De heerlijke en soms ook wel moeilijke lessen die ons dwingen tot huiswerk maken. Vele vormen…

  • |

    Gène

    Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…

  • |

    Tweestrijd

    Steken gevuld met venijn maken het masker geetst door pijn. Hoop op verzachting en geveld door dagelijkse verachting. Verleidelijk bedoelde denigrerende verwachtingen zitten als gegoten. Weet wat je wil en wil wat je weet, om de verdwaling voor te zijn. Avontuur en veilige toren, onoverkomenlijke tegenstellingen. De wil en keuze belanden op een slagveld.  …

Geef een reactie