Jij

Blijf uit mijn buurt.
Raak me niet aan.
Blijf van me af.
Ga uit mijn cirkel.
Wend jouw ogen van me af.

Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu.
Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas.
Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken.
Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op.
Ik wil je niet meer voelen.
Ik wil je niet meer lezen.
Ik wil je niet meer aanraken.
En dan wordt het …..koud.

Ik voel mij als een geboren woord; rustigrationeel.
Ledematen worden zwaarder.
Bouwtekening nodig voor het onvoorwaardelijke.
Bakstenen zijn al begonnen met stapelen……..

24-02-2016
_Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • |

    Wat als

    Als krassen op een krijtbord bewandel ik stapvoets mijn overtuigingen. Een innerlijk protest klinkt door merg en been. Wat als dit is wat ik nodig heb? Brokstukken ontwijkend tijdens de speurtocht. Vliegend op een enthousiast tapijt. Wat als het dit keer anders is? Onbekende zinsvorming ten toon spreiden. Levendige gedachten gevuld met vlees. Wat als…

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

  • Dans der zielen

    Ik ben IK jij bent JIJ. Boven, op, door, onder & om elkaar heen als dansende zielen. Begrijp jij Mij? Begrijp ik Jou? Taal maakt ook zijn eigen dans. Ik wil niet praten. Ik wil niets zeggen. De dans der explorerende zielen neemt genoegen met luisteren . Dan gefluister… ‘Mag ik binnenkomen?’ Jas uit & op blote voeten…

  • Blinde vlekken

    Mijn hart is blind. Ik laat mij leiden door de heldere blik in mijn ogen. Vlinder kusjes met een aai over mijn blinde vlekken. Geblinddoekt tussen de kleuren. Dansen met rode geuren op staal. Ik zie mezelf bedolven onder muzieknoten. Heeerlijk,……fluisteren mijn oren. -Driandayaba-

  • |

    Mijn alles

    Alles is gezegd. Alles is veel zeg ik. Alles is in deze context een illusie. De stilte in mij neemt over. De randjes zijn al rauw geschaafd. Sommige stukken al glad gepolijst. Welke woorden gebruik je als alles gezegd is? Er sijpelt bloed langs de opgedroogde paden die de basis vormen. Dualisme in zijn organische…

Geef een reactie