Jij

Blijf uit mijn buurt.
Raak me niet aan.
Blijf van me af.
Ga uit mijn cirkel.
Wend jouw ogen van me af.

Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu.
Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas.
Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken.
Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op.
Ik wil je niet meer voelen.
Ik wil je niet meer lezen.
Ik wil je niet meer aanraken.
En dan wordt het …..koud.

Ik voel mij als een geboren woord; rustigrationeel.
Ledematen worden zwaarder.
Bouwtekening nodig voor het onvoorwaardelijke.
Bakstenen zijn al begonnen met stapelen……..

24-02-2016
_Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • | |

    Anders zijn

    Vele zinnen gemaakt door woorden met een onbekende klank. Dit deuntje hoort ook bij mij, maar kiest een eigen weg. De rijm raak ik tussendoor kwijt onder twijfels en zekerheden. De repeterende steken onder water een alerte staat voor elke vis in zijn habitat. De oordelen, verwachtingen en pressie zoeken constant hun weg naar macht overname. Gebruik…

  • |

    Vleugels

    Zwevend op de vleugels van daden met overweldigende energie mij wiegend in een rusteloze diepe slaap. Liefhebben zonder verwachtingen met diepe inademing, waar op een hoek acceptatie exhale ontmoet. Rust dreunt door in de chaos, terwijl vleugels zich ontspannen uitspreiden 10-07-2017 -Driandayaba-

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • |

    Het ‘Iets’

    ‘Iets’ met mij. ‘Iets’ een geladen sensatie die graag speelt met de handrem erop. Tintelingen van hoofdhuid tot voeten. Elektrische racebaan, waar de vierwieler keer op keer vanaf vloog. ‘Iets’ in afwachting zittend op het startblok met naald en garen. Op het puntje van de bank zitten met jas aan. Het is meer dan ‘Iets’…

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

Geef een reactie