Jij

Blijf uit mijn buurt.
Raak me niet aan.
Blijf van me af.
Ga uit mijn cirkel.
Wend jouw ogen van me af.

Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu.
Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas.
Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken.
Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op.
Ik wil je niet meer voelen.
Ik wil je niet meer lezen.
Ik wil je niet meer aanraken.
En dan wordt het …..koud.

Ik voel mij als een geboren woord; rustigrationeel.
Ledematen worden zwaarder.
Bouwtekening nodig voor het onvoorwaardelijke.
Bakstenen zijn al begonnen met stapelen……..

24-02-2016
_Driandayaba_

Vergelijkbare berichten

  • In Jou, In Mij

    In jou, een naakte ziel door bloot lijf. In mij, belopen RedeRatio het emotiekoord. Als jij kon proeven via de groeven van mijn hof naar de ziltheid van mijn woorden. Huid onder mijn lippen opent het mooiste hoofdstuk uit een gesloten boek. Als jij door mijn ogen kon zien. Zicht naar een wereld met vele…

  • | |

    Geneugten

    Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal. Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning. Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart. Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust. Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt….

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

Geef een reactie