Leiden/Lijden

Klinkt in mijn oren als een fonetische tweeling,
in context kunnen zij en/of partners, tegenstanders, verliezers & winnaars zijn.
Beiden geven moed, liefde, levenservaring, motivatie, kracht & wijsheid.

Leiden ons leven & laten ons leiden, ondertussen lijden wij door onszelf of anderen.
Hoe wij ons leven leiden bepaalt niet altijd de regie die wij hebben over ons lijden, maar wel hoe wij omgaan met lijden.
Ons laten leiden kan in positieve zin leiden tot overgave, acceptatie, loslaten & vrijheid.

In hoeverre geldt dit voor ons lijden?
Is het doorstaan van lijden; overgave, uiten van emoties, acceptatie, loslaten hierdoor…….. vrij voelen van lijden?
Al met al,…… .het beleven van deze fonetische tweeling is een puur persoonlijk leiden & lijden.

-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • | |

    Geneugten

    Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal. Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning. Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart. Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust. Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt….

  • De uitnodiging

    Warme Rode kleuren dringen mijn netvlies binnen. Vingertoppen & ogen bewonderen het formaat. De natuur voelt zich gemanipuleerd & trots onder zoveel bekijks. Aroma huppelt langs mijn geurzoekers. Ik wil je nu, gewassen of niet. Sproeten breken tijdens mijn eerste bijt. Fris & Vochtig langs mijn tong zijn weg vervolgen. Zacht & Zoet met de…

  • Gedachte

    Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…

  • Dag

    ‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

Geef een reactie