Leiden/Lijden

Klinkt in mijn oren als een fonetische tweeling,
in context kunnen zij en/of partners, tegenstanders, verliezers & winnaars zijn.
Beiden geven moed, liefde, levenservaring, motivatie, kracht & wijsheid.

Leiden ons leven & laten ons leiden, ondertussen lijden wij door onszelf of anderen.
Hoe wij ons leven leiden bepaalt niet altijd de regie die wij hebben over ons lijden, maar wel hoe wij omgaan met lijden.
Ons laten leiden kan in positieve zin leiden tot overgave, acceptatie, loslaten & vrijheid.

In hoeverre geldt dit voor ons lijden?
Is het doorstaan van lijden; overgave, uiten van emoties, acceptatie, loslaten hierdoor…….. vrij voelen van lijden?
Al met al,…… .het beleven van deze fonetische tweeling is een puur persoonlijk leiden & lijden.

-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • Teder

    Teder nader tot elkaar komen binnen een bekende melodie die verborgen tonen opent. Als een speurtocht in een doolhof met verschuivende in & uitgangen. De onvoorspelbaarheid als drijvende kracht voor de alertheid. Het waarom & wat zijn telkens fluisterende vragen gekoppeld aan wisselende hypothesen. Seizoenen tonen hun verleidelijk aangezicht met de vele maskers. Gedeelde gedachten…

  • De reis

    Met ogen dicht mij laten meevoeren. Klanken strelen mijn oren. Woorden vanuit ervaring veroorzaken kippenvel. Plaats en ruimte even vergeten. Jazz, Soul, & Blues maken een reis door mij. Opgeladen als nieuw, vervolg ik mijn fysieke bestaan. Dankbaar voor het beleefde genot.   02-04-2017 -Driandayaba-

  • (In)zicht

    Mistig als het weer en vaag als gedachten bij gebrek aan IN. Als een schaduw in zich die vooruitloopt op zijn meester. Natuurgeweld die zowel verwoesting als verbinding tot stand kan brengen. De blik gefocused op macht mist vaak zicht op bijbehorende verantwoordelijkheid. Filtersystemen die toe zijn aan het oppoetsen van ontvangen kanalen. De tunnel…

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

Geef een reactie