|

Mijn alles

Alles is gezegd.
Alles is veel zeg ik.
Alles is in deze context een illusie.
De stilte in mij neemt over.
De randjes zijn al rauw geschaafd.
Sommige stukken al glad gepolijst.
Welke woorden gebruik je als alles gezegd is?

Er sijpelt bloed langs de opgedroogde paden die de basis vormen.
Dualisme in zijn organische vorm biedt de verleiding.
Nee, ik wil geen pleisters of hechtingen plaatsen op mijn gescheurd vlezig omhulsel.

De windvlaag raast over mijn wonden en weigert wisselvalligheid.
Egoïsme zegevierend in beide kampen.
Ik accepteer, geef mij over en erken met weemoed mijn verlies.

 

30-01-2017
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • Spijt

    Wat is dat nu wezenlijk in de kern? Een excuus voor een bewust genomen besluit met een rauw randje? Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel met een roze lintje? Een weg te vagen schuldgevoel van mij of de ander? Wanneer is er sprake van spijt? Elke actie heeft een tegenreactie en is het niet incalculeren van het…

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

  • Dag

    ‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…

Geef een reactie