| |

Muzen

Breng mij dichter tot mijn kern.
Ontspruit mijn expressie tijdens pieken en dalen.
Laat mij binnen kijken, zoals jullie mijn binnen naar buiten halen.
Mijn duister, het daglicht moet aanschouwen.
Mijn licht, de nacht in zijn pure vorm binnen laat.
Controle, plaats maakt voor overgave.
Geven, de beurt ruilt met ontvangen.
Emoties, de inkt zijn van de in vlees en tranen gegoten pen.
De knopen en vlinders in mijn lijf mij alert houden.
Kom muzen, kom muzen.
Breek af die muur.
Scheur de maskers.
Toon onze zielen, van jou, van mij.
Sab_I_Yeye

Vergelijkbare berichten

  • |

    Ruimte

    Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden. Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is. In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance. Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn. Tot een punt dat die vrijheid…

  • |

    Lente, mooie lente

    Gedeeltelijk nog ontbloot is jouw komst al op te merken Vallende pluimen Ontluikend groen Een bloempje hier en een bloesem daar Zonnend achter glas Een straaltje meepikken vanuit beschutting Jouw winderige voorganger streelt ons tussendoor Feromonen in de lucht Glimlachend in afwachting Schraap ik nog wat ijs van een bekleed raam Je bent er weer…….

  • Telescoop

    Ik neem de stappen voorbij mijn ogen. Verwen ze met omgezette beelden. Gezien door het zicht van mijn gedachten. Achter mijn kijkers kan ik lopen langs dierbare kiekjes. Regelmatige afstelling van de innerlijke telescoop. Verbinden met muzes die blinde vlekken onthullen. Een doffe plek die glanzen mag. Ik kies mijn doel met berekende afstand. In…

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • |

    Verstrengeling

    Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…

Geef een reactie