|

Ruimte

Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden.
Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is.
In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance.
Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn.
Tot een punt dat die vrijheid mij kluistert aan onzichtbare draden van hoop.

Jaloezie een gevoel veroorzaakt door iets anders dan vlees en bloed.
Zoveel als zij zuigt aan jouw ziel, kan ik niet evenaren.
Mijn ambitie is niet verdoven.
Ik wil die energie die mij kan opwinden tot ongekende hoogte.
Die sensatie die mij prikkelt en meevoert naar plekken in mijn ziel die hongerig zijn.
Een glimp ervan tussendoor maakt mij onrustig en in constant state of anticipation.
Geduld niet mijn sterkste kant.

Deze alerte staat een overblijfsel en overlevingsstrategie om innerlijk vrij te voelen.
I want, I search, I feel, I hunt, I exhale….
Come out,
come out,
wherever you are…..

 

-Driandayaba-
01-08-2016

Vergelijkbare berichten

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

  • Vormen

    Leven tussen de overblijfselen van een dramadriehoek, balancerend op de pilaren van een winnaarsdriehoek. Ogen vooruit gericht om schaduw diepte tussen de cirkels te trotseren. Treden uit de vierkantjes die gecreëerd zijn door spiralen des tijds. Kijkend door de ruiten die een ruimtelijke weergave aanbieden waarin verzonken kan worden. Sterren en een vormende maan bieden…

  • |

    Het spel

    In mijn zijn staat de tijd stil. Dit innerlijk festijn draait de volume op nul. Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans. Het gespeelde spel is herkend. Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade. Mijn vingers strijken troostend over mijn hals. Onrustig beroeren mijn benen elkaar. Het startschot klinkt voor Ademhaling en…

  • Kop of Munt

    Een schouder. Een hand. Gecomponeerd borstkas ritme. Gewillig warm lijf. Op die momenten content met samen, terwijl ondertussen acceptatie met ontkenning touwtrekkend duelleren. Huisje boompje beestje een grijs gedraaide grammofoonplaat met de smaak van gisteren. Ik wil niet nodig zijn. In dit moment een tikje feminisme pompend door mijn aders. Zij heeft dat zelf niet…

  • |

    De vragen

    Vragen doe ik graag, ook al valt het soms wat zwaar op de maag. Welke wensen zijn er weggestopt in afwachting van een moment? Dromen die op paden liggen om ontwaakt te worden. Een voet voor de ander of stappen in de meerderheid. Ga ik nu te ver of mag het ietsje minder? Mijn blik is…

Geef een reactie