|

Ruimte

Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden.
Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is.
In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance.
Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn.
Tot een punt dat die vrijheid mij kluistert aan onzichtbare draden van hoop.

Jaloezie een gevoel veroorzaakt door iets anders dan vlees en bloed.
Zoveel als zij zuigt aan jouw ziel, kan ik niet evenaren.
Mijn ambitie is niet verdoven.
Ik wil die energie die mij kan opwinden tot ongekende hoogte.
Die sensatie die mij prikkelt en meevoert naar plekken in mijn ziel die hongerig zijn.
Een glimp ervan tussendoor maakt mij onrustig en in constant state of anticipation.
Geduld niet mijn sterkste kant.

Deze alerte staat een overblijfsel en overlevingsstrategie om innerlijk vrij te voelen.
I want, I search, I feel, I hunt, I exhale….
Come out,
come out,
wherever you are…..

 

-Driandayaba-
01-08-2016

Vergelijkbare berichten

  • |

    Gène

    Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…

  • Vormen

    Leven tussen de overblijfselen van een dramadriehoek, balancerend op de pilaren van een winnaarsdriehoek. Ogen vooruit gericht om schaduw diepte tussen de cirkels te trotseren. Treden uit de vierkantjes die gecreëerd zijn door spiralen des tijds. Kijkend door de ruiten die een ruimtelijke weergave aanbieden waarin verzonken kan worden. Sterren en een vormende maan bieden…

  • De verspilling

    Als in een klucht gevangen, Ja letterlijk omgeven door een beleving met individuele tintjes. De verwachtingsvolle spanning dartelt in & uit de ruimte. Ja, ook ik leef in mijn hoofd en huis in mijn lijf. Creatievelingen, geketend door de banaliteiten voor onze voetstappen. Deze slurpende kracht, een entiteit met wurgende grip op onze levenszucht. Dit…

  • |

    Het ‘Iets’

    ‘Iets’ met mij. ‘Iets’ een geladen sensatie die graag speelt met de handrem erop. Tintelingen van hoofdhuid tot voeten. Elektrische racebaan, waar de vierwieler keer op keer vanaf vloog. ‘Iets’ in afwachting zittend op het startblok met naald en garen. Op het puntje van de bank zitten met jas aan. Het is meer dan ‘Iets’…

  • |

    De geur

    Jouw geur wandelt over mijn poliepen. Diep in mij gefluister “welkom”… Zwevend boven mijn behoeften valt de rust over mij heen. Dansend in het moment daal ik neer op beide stelten. De drang, de lust en het verlangen wint wederom. Ik geef toe, de omgeving verdwijnt. Over een landschap van genot kiezen mijn vingers het pad. Jouw behoeften…

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

Geef een reactie