|

Ruimte

Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden.
Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is.
In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance.
Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn.
Tot een punt dat die vrijheid mij kluistert aan onzichtbare draden van hoop.

Jaloezie een gevoel veroorzaakt door iets anders dan vlees en bloed.
Zoveel als zij zuigt aan jouw ziel, kan ik niet evenaren.
Mijn ambitie is niet verdoven.
Ik wil die energie die mij kan opwinden tot ongekende hoogte.
Die sensatie die mij prikkelt en meevoert naar plekken in mijn ziel die hongerig zijn.
Een glimp ervan tussendoor maakt mij onrustig en in constant state of anticipation.
Geduld niet mijn sterkste kant.

Deze alerte staat een overblijfsel en overlevingsstrategie om innerlijk vrij te voelen.
I want, I search, I feel, I hunt, I exhale….
Come out,
come out,
wherever you are…..

 

-Driandayaba-
01-08-2016

Vergelijkbare berichten

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • |

    Vergeef ik mij

    Voor alles wat ik wilde Niet kon of krijgen mocht Gegijzeld uit het verleden Vastklampen in het Nu Vergeef ik mij Gekoesterd verlangen Talloze wensen onvervuld Geaccepteerde bagage Zwaarder dan het gesproken woord Vergeef ik mij Ik streel, ik wrijf, ik hou van mij Spreek mezelf toe en rek mij uit Doe een pirouette en…

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

  • |

    Het spel

    In mijn zijn staat de tijd stil. Dit innerlijk festijn draait de volume op nul. Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans. Het gespeelde spel is herkend. Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade. Mijn vingers strijken troostend over mijn hals. Onrustig beroeren mijn benen elkaar. Het startschot klinkt voor Ademhaling en…

Geef een reactie