|

Theater des levens

Het doek is gevallen
De recensies liegen er niet om
Een paar seizoenen goed theater
Er werd hard gelachen
Het genieten waard tussen de minder goede scenes
Met hier en daar een waterval van tranen

Elk scenario werd goed bedacht, geoefend & uitgespeeld
De cast stapte tussendoor uit zijn rol hopende dat het niet op zou vallen
Met als gevolg steeds minder bezoekers
Het plot steeds voorspelbaarder
Het begon zwak, ging beter, een lust voor de zintuigen
Uiteindelijk de vanzelfsprekendheid deed toen de das om
Vergeelde pamfletten
Licht uit
Deur dicht

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

  • |

    Gène

    Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…

  • |

    Verstrengeling

    Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…

Geef een reactie