|

Theater des levens

Het doek is gevallen
De recensies liegen er niet om
Een paar seizoenen goed theater
Er werd hard gelachen
Het genieten waard tussen de minder goede scenes
Met hier en daar een waterval van tranen

Elk scenario werd goed bedacht, geoefend & uitgespeeld
De cast stapte tussendoor uit zijn rol hopende dat het niet op zou vallen
Met als gevolg steeds minder bezoekers
Het plot steeds voorspelbaarder
Het begon zwak, ging beter, een lust voor de zintuigen
Uiteindelijk de vanzelfsprekendheid deed toen de das om
Vergeelde pamfletten
Licht uit
Deur dicht

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

  • |

    Gaan of Vergaan

    Geur van natte aarde, vergaan bladerdek en auto’s in de file brengt mij in het moment. Regendruppels omringen mij in alle maten en snelheid. Vergezeld met de danspassen van wervelwind en storm, hebben zij hun eigen plan. Duwend en trekkend in de ritme van verandering. Het nog aanwezige groen onthult zijn bestemming. Nog even gracieus…

  • |

    Mijn alles

    Alles is gezegd. Alles is veel zeg ik. Alles is in deze context een illusie. De stilte in mij neemt over. De randjes zijn al rauw geschaafd. Sommige stukken al glad gepolijst. Welke woorden gebruik je als alles gezegd is? Er sijpelt bloed langs de opgedroogde paden die de basis vormen. Dualisme in zijn organische…

  • Spijt

    Wat is dat nu wezenlijk in de kern? Een excuus voor een bewust genomen besluit met een rauw randje? Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel met een roze lintje? Een weg te vagen schuldgevoel van mij of de ander? Wanneer is er sprake van spijt? Elke actie heeft een tegenreactie en is het niet incalculeren van het…

Geef een reactie