Tijdreizen

Tijd snelt mijn geheugen voorbij.
Plannen gemaakt in het verleden, staan voeten vegend voor de deur.
Een smart reminder onderbreekt de tijdlijn van mijn gedachten.
Geluidloos slippen ze langs mijn wijzerplaat.

Met een klik gevolgd door getik, memorie opgeslagen.
Van babygebrabbel, tot gesprek over piepende boodschappenkar verdwijnt in het archief.
Tijdreizen in het NU, is waarnemen vanuit een drieluik.

Omgedoopt tot bloesemblazers, laten de bladblazers zich horen.
Veiligheid, vertrouwen & durf als excellerende wijzers 24/7 paraat.
Trots en fier laten de bollen hun verborgen kleuren zien, terwijl zij de cabrio’s nakijken.

-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • Leiden/Lijden

    Klinkt in mijn oren als een fonetische tweeling, in context kunnen zij en/of partners, tegenstanders, verliezers & winnaars zijn. Beiden geven moed, liefde, levenservaring, motivatie, kracht & wijsheid. Leiden ons leven & laten ons leiden, ondertussen lijden wij door onszelf of anderen. Hoe wij ons leven leiden bepaalt niet altijd de regie die wij hebben over…

  • Gedachte

    Jij neemt mij mee door alle emoties. Jij bent de regisseur van mijn biografie. Ik wil jou zoveel vragen teveel om zelf te kunnen dragen. Zie jij mij zo of zie ik mezelf zo? Op dit moment loop jij voor mij uit. Mijn woorden vormen zich naar jouw makelij. Vaak ga jij ook mee, smelten…

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

  • |

    Het spel

    In mijn zijn staat de tijd stil. Dit innerlijk festijn draait de volume op nul. Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans. Het gespeelde spel is herkend. Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade. Mijn vingers strijken troostend over mijn hals. Onrustig beroeren mijn benen elkaar. Het startschot klinkt voor Ademhaling en…

  • De jacht

    Surfend op de golven via de kijkdoosjes. Gecreëerd voor ons, door ons. De honger naar acceptatie. De zucht naar waardering. De drang naar verbinding. Deze zoektocht als observant voelbaar door de warboel van digitale lijnen. Op een schouder een hand willen plaatsen. Het willen geven van een omhelzing. Willen uitspreken van de woorden. Alles is…

Geef een reactie