Dans der zielen

Ik ben IK jij bent JIJ.
Boven, op, door, onder & om elkaar heen als dansende zielen.
Begrijp jij Mij? Begrijp ik Jou?
Taal maakt ook zijn eigen dans.
Ik wil niet praten.
Ik wil niets zeggen.
De dans der explorerende zielen neemt genoegen met luisteren .

Dan gefluister… ‘Mag ik binnenkomen?’
Jas uit & op blote voeten betreden van gemerkte & onbelopen paden.
Geen tijd, geen deadline, geen twijfel over in het moment zijn.
Kus mij hier kus mij daar, maar tong mij in de kern van mijn dualiteit.
Bijt, knijp & streel passie ongevraagd.
Voorbij lopen, ontwijken & negeren  van onbekende en of onbetreden passen.
Een belofte die voelt bekend & toch zo nieuw.
De eerste keren laten hun stempels achter & dringen onze kern binnen.

Ik wil ZIJN Jij wil ZIJN.
Binnen een gevormde realiteit die elkaar steeds beroeren & dan oplossen.
‘Ik ben hier!’… klinkt als een echo die stopt met weergalmen.
De kennismaking is zoet, verleidelijk & zo vertrouwd.
Tussendoor knipoog ik & trek je mijn perceptie binnen met overtuiging & warmte terwijl de zandloper zijn taak vervult.

En dan…. ben jij weer JIJ.
Ik weer MIJ.
De rustgevende stilte een gedachte aan straks verdrongen.
Dans de dans der zielen met mij.

-Driandayaba-
06-04-2016

Vergelijkbare berichten

  • | |

    Anders zijn

    Vele zinnen gemaakt door woorden met een onbekende klank. Dit deuntje hoort ook bij mij, maar kiest een eigen weg. De rijm raak ik tussendoor kwijt onder twijfels en zekerheden. De repeterende steken onder water een alerte staat voor elke vis in zijn habitat. De oordelen, verwachtingen en pressie zoeken constant hun weg naar macht overname. Gebruik…

  • |

    De geur

    Jouw geur wandelt over mijn poliepen. Diep in mij gefluister “welkom”… Zwevend boven mijn behoeften valt de rust over mij heen. Dansend in het moment daal ik neer op beide stelten. De drang, de lust en het verlangen wint wederom. Ik geef toe, de omgeving verdwijnt. Over een landschap van genot kiezen mijn vingers het pad. Jouw behoeften…

  • | |

    Geneugten

    Aan het eind van een drukke winterweer werkdag, onder een warme straal. Kruipen in de nek van de geliefde bij behoefte aan ondersteuning. Het opwarmen van koude tenen en een oorschelp dichtbij het hart. Meegaan met een ritme, wachtend op het moment van versmelten in rust. Realisatie van ontluikend groen als de lente zich voorstelt….

  • |

    Het spel

    In mijn zijn staat de tijd stil. Dit innerlijk festijn draait de volume op nul. Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans. Het gespeelde spel is herkend. Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade. Mijn vingers strijken troostend over mijn hals. Onrustig beroeren mijn benen elkaar. Het startschot klinkt voor Ademhaling en…

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

Geef een reactie