Dans der zielen

Ik ben IK jij bent JIJ.
Boven, op, door, onder & om elkaar heen als dansende zielen.
Begrijp jij Mij? Begrijp ik Jou?
Taal maakt ook zijn eigen dans.
Ik wil niet praten.
Ik wil niets zeggen.
De dans der explorerende zielen neemt genoegen met luisteren .

Dan gefluister… ‘Mag ik binnenkomen?’
Jas uit & op blote voeten betreden van gemerkte & onbelopen paden.
Geen tijd, geen deadline, geen twijfel over in het moment zijn.
Kus mij hier kus mij daar, maar tong mij in de kern van mijn dualiteit.
Bijt, knijp & streel passie ongevraagd.
Voorbij lopen, ontwijken & negeren  van onbekende en of onbetreden passen.
Een belofte die voelt bekend & toch zo nieuw.
De eerste keren laten hun stempels achter & dringen onze kern binnen.

Ik wil ZIJN Jij wil ZIJN.
Binnen een gevormde realiteit die elkaar steeds beroeren & dan oplossen.
‘Ik ben hier!’… klinkt als een echo die stopt met weergalmen.
De kennismaking is zoet, verleidelijk & zo vertrouwd.
Tussendoor knipoog ik & trek je mijn perceptie binnen met overtuiging & warmte terwijl de zandloper zijn taak vervult.

En dan…. ben jij weer JIJ.
Ik weer MIJ.
De rustgevende stilte een gedachte aan straks verdrongen.
Dans de dans der zielen met mij.

-Driandayaba-
06-04-2016

Vergelijkbare berichten

  • | |

    Anders zijn

    Vele zinnen gemaakt door woorden met een onbekende klank. Dit deuntje hoort ook bij mij, maar kiest een eigen weg. De rijm raak ik tussendoor kwijt onder twijfels en zekerheden. De repeterende steken onder water een alerte staat voor elke vis in zijn habitat. De oordelen, verwachtingen en pressie zoeken constant hun weg naar macht overname. Gebruik…

  • Jij

    Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….

  • |

    Tweestrijd

    Steken gevuld met venijn maken het masker geetst door pijn. Hoop op verzachting en geveld door dagelijkse verachting. Verleidelijk bedoelde denigrerende verwachtingen zitten als gegoten. Weet wat je wil en wil wat je weet, om de verdwaling voor te zijn. Avontuur en veilige toren, onoverkomenlijke tegenstellingen. De wil en keuze belanden op een slagveld.  …

Geef een reactie