Dans der zielen

Ik ben IK jij bent JIJ.
Boven, op, door, onder & om elkaar heen als dansende zielen.
Begrijp jij Mij? Begrijp ik Jou?
Taal maakt ook zijn eigen dans.
Ik wil niet praten.
Ik wil niets zeggen.
De dans der explorerende zielen neemt genoegen met luisteren .

Dan gefluister… ‘Mag ik binnenkomen?’
Jas uit & op blote voeten betreden van gemerkte & onbelopen paden.
Geen tijd, geen deadline, geen twijfel over in het moment zijn.
Kus mij hier kus mij daar, maar tong mij in de kern van mijn dualiteit.
Bijt, knijp & streel passie ongevraagd.
Voorbij lopen, ontwijken & negeren  van onbekende en of onbetreden passen.
Een belofte die voelt bekend & toch zo nieuw.
De eerste keren laten hun stempels achter & dringen onze kern binnen.

Ik wil ZIJN Jij wil ZIJN.
Binnen een gevormde realiteit die elkaar steeds beroeren & dan oplossen.
‘Ik ben hier!’… klinkt als een echo die stopt met weergalmen.
De kennismaking is zoet, verleidelijk & zo vertrouwd.
Tussendoor knipoog ik & trek je mijn perceptie binnen met overtuiging & warmte terwijl de zandloper zijn taak vervult.

En dan…. ben jij weer JIJ.
Ik weer MIJ.
De rustgevende stilte een gedachte aan straks verdrongen.
Dans de dans der zielen met mij.

-Driandayaba-
06-04-2016

Vergelijkbare berichten

  • | |

    Ga je mee?

    Ken je geschiedenis voor het lopen in het heden. Deel je ervaringen met weerslag op het nu. Onderken je emoties die vloeien door associaties. Zo deden wij het en zo ging het. Neem moedig de 1e stap in een nieuw te vormen verhaal. Stap naast oude voetstappen die samenvoegen met de verse afdruk. Zoek hulpbronnen…

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • |

    Het spel

    In mijn zijn staat de tijd stil. Dit innerlijk festijn draait de volume op nul. Receptoren tast, reuk en smaak doen de vreugdedans. Het gespeelde spel is herkend. Zacht bijtend op mijn lippen, sla ik jou gade. Mijn vingers strijken troostend over mijn hals. Onrustig beroeren mijn benen elkaar. Het startschot klinkt voor Ademhaling en…

  • |

    Wat als

    Als krassen op een krijtbord bewandel ik stapvoets mijn overtuigingen. Een innerlijk protest klinkt door merg en been. Wat als dit is wat ik nodig heb? Brokstukken ontwijkend tijdens de speurtocht. Vliegend op een enthousiast tapijt. Wat als het dit keer anders is? Onbekende zinsvorming ten toon spreiden. Levendige gedachten gevuld met vlees. Wat als…

  • |

    De vragen

    Vragen doe ik graag, ook al valt het soms wat zwaar op de maag. Welke wensen zijn er weggestopt in afwachting van een moment? Dromen die op paden liggen om ontwaakt te worden. Een voet voor de ander of stappen in de meerderheid. Ga ik nu te ver of mag het ietsje minder? Mijn blik is…

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

Geef een reactie