|

Halsband & Muilkorf

Bijtend op mijn tong, de zwijgende woorden inslikkend.
Het doel ontgaat mij in het moment.
Begrijpen een te vervullen levensdoel met een groot offer.
De beroeringen van alle dag zoeken een uitlaat.

Doen wat ik zeg en zeggen wat ik doe een missie met obstakels.
Het openbaart mijn drang naar ruimte, vrijheid, recalcitrantie in vol ornaat.
In die momenten wals ik over de paden van realisme en lacht logica met mij mee.
Bulderend soms iets wat hysterisch in de kern van beleving.

Kiezen voor integriteit voor velen een doolhof met verstrengeling als gevolg.
Blijven ademen Homo Sapiens en de verleiding recht in de ogen staren.
Wij zijn instaat.
Wij zijn alert.
Wij zijn onmisbaar.
Spreek in tongen waarbij draaglast draagkracht niet overschrijdt.
In die tel ben jij jij en zijn wij wij.

 

02-12-2016
-Driandayaba-

Vergelijkbare berichten

  • | | |

    De fase

    Een voet in de ene & een voet in de andere. Schoorvoetend ontdekken van de andere. Een ontluikende veranderende perceptie. Fragiel en kwetsbaar wandelt het met veel kracht in mij. Emoties & Ratio kibbelen over de details. In de ochtend mijn eerste gedachte. Voor het slapen gaan gevoelens trots, liefde, dankbaarheid & tevredenheid. –Driandayaba–

  • |

    Ruimte

    Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden. Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is. In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance. Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn. Tot een punt dat die vrijheid…

  • Teder

    Teder nader tot elkaar komen binnen een bekende melodie die verborgen tonen opent. Als een speurtocht in een doolhof met verschuivende in & uitgangen. De onvoorspelbaarheid als drijvende kracht voor de alertheid. Het waarom & wat zijn telkens fluisterende vragen gekoppeld aan wisselende hypothesen. Seizoenen tonen hun verleidelijk aangezicht met de vele maskers. Gedeelde gedachten…

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

Geef een reactie