|

Ruimte

Leef en laat leven, een practise as I preach levensvisie met vierdimensionale schaduwzijden.
Het bestaat naast onze driedimensionale genotswereld, waar het oog des liefde blind is.
In en tussen onze band ligt veel ruimte, soms geassocieerd met afstandelijkheid of nonchalance.
Ik wil vrij laten, zoals ik vrij wil zijn.
Tot een punt dat die vrijheid mij kluistert aan onzichtbare draden van hoop.

Jaloezie een gevoel veroorzaakt door iets anders dan vlees en bloed.
Zoveel als zij zuigt aan jouw ziel, kan ik niet evenaren.
Mijn ambitie is niet verdoven.
Ik wil die energie die mij kan opwinden tot ongekende hoogte.
Die sensatie die mij prikkelt en meevoert naar plekken in mijn ziel die hongerig zijn.
Een glimp ervan tussendoor maakt mij onrustig en in constant state of anticipation.
Geduld niet mijn sterkste kant.

Deze alerte staat een overblijfsel en overlevingsstrategie om innerlijk vrij te voelen.
I want, I search, I feel, I hunt, I exhale….
Come out,
come out,
wherever you are…..

 

-Driandayaba-
01-08-2016

Vergelijkbare berichten

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • Vormen

    Leven tussen de overblijfselen van een dramadriehoek, balancerend op de pilaren van een winnaarsdriehoek. Ogen vooruit gericht om schaduw diepte tussen de cirkels te trotseren. Treden uit de vierkantjes die gecreëerd zijn door spiralen des tijds. Kijkend door de ruiten die een ruimtelijke weergave aanbieden waarin verzonken kan worden. Sterren en een vormende maan bieden…

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • Mijn liefde is……

    ….als water, niet voor een ieder en niet overal drinkbaar, constante stroming essentieel voor zuiverheid. Wegsijpelend langs ledematen, stilstaand een broeinest voor de delers. ….als houtskool in vuur en vlam, verlichtend & passievol destructief in een onveilige omgeving. ….als ijs verkoelend bij rijzende temperatuur met kans op afgestorven delen in de lagen van jouw ziel. ….als aarde…

  • | |

    De resten

    De resten van wat ik als liefde voelde liggen voor mijn voeten. Erover stappen met onbegrip. Vermijden van nog meer sporen. Reinigen van de bestaande die vlekken achterlieten. Oppoetsen van stukken die nog gelijmd kunnen worden. Bewaard voor een tijd waarin mijn hart weer open kan staan.   Sab_I_Yeye

Geef een reactie