|

Ontrafelen

Mythe en Mysterie ontrafelen, voelt als hard werken zonder de beloofde antwoorden.
Het wachten ontneemt de lust.
Werken voor,
Werken tegen,
Werken bij,
Werken met,
Werken aan,
Werken tot,

Complexiteit in vol ornaat.
Emotionele logica klinkt als een tegenstrijdige klank.
In mijn realiteit sprake van completeren.
“Beetje” kamperen om te relativeren, “teveel” is kreperen.
In deze spiegels heb ik mijn ware gezicht al gevonden.
Bij het omslaan van elke bladzijde een zelfde gedachte.
“Eindelijk zal het antwoord zich ontrafelen”.

Driandayaba

Vergelijkbare berichten

  • Homies

    Ik wil het met jullie hebben over een soort homie die wij allemaal kennen. Vanwege bescherming persoonsgegevens noem ik hem voor het gemak; Angst. Van oudsher een essentiële welkome vriend die ons beschermt, raad geeft en sowieso behoedt voor reëel gevaar. Eentje die af en toe in ons dagelijks bestaan langs loopt, met of zonder…

  • Rijk

    Rijk zijn een verlangen van velen. Rijk voelen een te vervullen bestemming. Rijk leven een aanwezig besef bij dankbaarheid. Rijkdom vergaren een door te lopen proces met uitkomsten en offers in het vizier. Het woord rijk heeft vele gezichten, maskers & betekenissen. Een eenduidige bestemming niet te achterhalen. Wat is de eerste gedachte die overneemt?…

  • |

    Wat als

    Als krassen op een krijtbord bewandel ik stapvoets mijn overtuigingen. Een innerlijk protest klinkt door merg en been. Wat als dit is wat ik nodig heb? Brokstukken ontwijkend tijdens de speurtocht. Vliegend op een enthousiast tapijt. Wat als het dit keer anders is? Onbekende zinsvorming ten toon spreiden. Levendige gedachten gevuld met vlees. Wat als…

  • |

    Onbereikbaar

    Kusje hier, kusje daar. Digitaal hier, digitaal daar. Voelt echt, voelt onbereikbaar. Vlees op vlees slechts een herinnering. Gevlochten gedachten als wilskracht ontrafelt. Een te nemen actie in de wacht. Langs de lijnen van mijn rug. In de holte van mijn knie. Binnen bereik, maar toch onbereikbaar in het moment. Driandayaba

  • De brief

    Mijn blik wordt gezogen in een fotomoment, uit een niet digitaal tijdperk. Als een spiegelbeeld terugspoelend in het concept tijd. De veelzeggende mimiek daagt mij uit. Ik zie mezelf in dat moment denken. “En wat heb jij al die jaren uitgespookt?” “Ben je nog rebels, lief, ondernemend, sterk, klein van stuk, maar groot in hart…

  • ZIJ & HEM

    Als zij nieuw en compleet is, voel ik passie en gedrevenheid. Haar donker laat mij wensen dat ik dans in haar lichtval. Opgeladen verlangens die ter plekke vervulling zoeken. Zingende wind langs mijn oren met een wisselvallige neerval, waarna hij elektrisch geladen zijn entree maakt. Mijn lijf als water, gaat mee met alle bochten richting…

Geef een reactie