Steken gevuld met venijn maken het masker geetst door pijn.
Hoop op verzachting en geveld door dagelijkse verachting.
Verleidelijk bedoelde denigrerende verwachtingen zitten als gegoten.
Weet wat je wil en wil wat je weet, om de verdwaling voor te zijn.
Avontuur en veilige toren, onoverkomenlijke tegenstellingen.
De wil en keuze belanden op een slagveld.
–Driandayaba–
Het idee van jou van mij. Het idee van mij van jou. Het idee van ons over ons. Deze ideeën houden van het idee. Het idee wil een doel zijn met een plan aan zijn zijde. Eureka, ik heb een idee! -Driandayaba-
DE Momenten zijn als doosjes met een strik eromheen. Ik trek langzaam de lus los, doe het doosje open en laat er een zintuig op los. Een pad naar het te ontdekken voltrekt zich keer op keer. 16-02-2017 -Driandayaba-
Lach vaak en vooral hardop. Pleeg een goede daad. Eet samen met anderen. Voed jezelf en de ander. Doneer een glimlach. Verleen een helpende hand. Praat met vriendelijke woorden. Bedank je opvoeders. Neem ijs wanneer je dat lust. Wees open naar jezelf over je seksualiteit. Streel je eigen huid. Luister naar je innerlijke stem. Heel…
Een geluid die ik begrijpen wil. Mijn gedachten verklaren het als”zit jij in die boom?” “Heb jij die worm gezien?” En dan de stilte. Tot zover communicatie tussen vogels. Voor mij een heerlijk geluid met een spectrum aan tonen waar ik een vraag detecteer. “Voel jij je wel zo vrij als de gezegde?” Mijn enige…
‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…
De stilte in onuitgesproken woorden, klinkt zwaarder dan een diep gesprek. Gedachten verwelkomen stilte, als wij zelfconfrontatie ook een uitnodiging sturen.