Steken gevuld met venijn maken het masker geetst door pijn.
Hoop op verzachting en geveld door dagelijkse verachting.
Verleidelijk bedoelde denigrerende verwachtingen zitten als gegoten.
Weet wat je wil en wil wat je weet, om de verdwaling voor te zijn.
Avontuur en veilige toren, onoverkomenlijke tegenstellingen.
De wil en keuze belanden op een slagveld.
–Driandayaba–
Mijn wilde haren verliezen, door een aai over mijn bol. Een bord voor mijn kop, met een klap in mijn gezicht. Een brok in mijn keel, bij het verliezen van mijn tong. Mijn hart op mijn tong en mijn schouders er onder. Een schouderklopje verdienen, met een duw in mijn rug. Een tik op mijn…
Jij bent mijn voorbeeld, evolutie in vol ornaat. Jij opent mijn hart & al mijn ogen. In mijn buik & aan borst gedragen. Jouw handje gebald in de mijne. Je beloopt een eigen pad met wijsheid in hart & knapzak. Bewust van jouw vrouwelijkheid, ook als het om die reden even tegenzit. Jij bent mijn…
Mythe en Mysterie ontrafelen, voelt als hard werken zonder de beloofde antwoorden. Het wachten ontneemt de lust. Werken voor, Werken tegen, Werken bij, Werken met, Werken aan, Werken tot, Complexiteit in vol ornaat. Emotionele logica klinkt als een tegenstrijdige klank. In mijn realiteit sprake van completeren. “Beetje” kamperen om te relativeren, “teveel” is kreperen. In…
Heb je geen gène? Je geeft mij gène! Je moet je schamen! Wat zullen anderen ervan zeggen? Je weet toch wel beter? Dat doe je toch niet? Beter doe je normaal! Het berispend vingertje letterlijk opgestoken, uitgesproken in woord, intonatie en of gezichtsuitdrukking. Een juk die meer weegt dan een ziel zou mogen dragen. Opgelegd dan wel…
Nutteloos als doel tot een oplossing. Nuttig voor het blootleggen van emoties gevuld met onmacht. Krijsend in een oor, krassend over een ziel. Blind maken van rede & logica. Overtuigingen en gevoelens verwerpen, die laten zien wie wij zijn. Het gewin, een boost voor het beschermen van onzekerheid. Aan de muur een masker erbij. Het…
Als ik in jouw ogen kijk voel ik de verwachtingen vorm krijgen. Die zullen de littekens van morgen zijn. De beelden vormen zich keer op keer. Scene na scene ondertussen confisqueren zij hoofd, lijf en ziel. Voelen over afstand en tijd een dagelijks deuntje die ik neurie aan de start van het daglicht. Ik laad…