Steken gevuld met venijn maken het masker geetst door pijn.
Hoop op verzachting en geveld door dagelijkse verachting.
Verleidelijk bedoelde denigrerende verwachtingen zitten als gegoten.
Weet wat je wil en wil wat je weet, om de verdwaling voor te zijn.
Avontuur en veilige toren, onoverkomenlijke tegenstellingen.
De wil en keuze belanden op een slagveld.
–Driandayaba–
Blijf uit mijn buurt. Raak me niet aan. Blijf van me af. Ga uit mijn cirkel. Wend jouw ogen van me af. Hartpijn van verdriet bestaat, ik voel het nu. Vanaf mijn strot graaiend, brandend trekkend door mijn borstkas. Huilen met geluid uit een diepte die ik niet ken. Mijn lichaam laat zichzelf afschermen, foetushouding treedt op….
Mensen bouwen nesten voor zichzelf, verstrengeling treedt op in de kern. De doelen worden gesteld, bijgewerkt en met hard werken behaald. Zweet, afzien gekoppeld aan discipline levert de prijs. Doelloos geen optie voor mij meer een pad van onrust schreeuwend om bevrediging. Actie & spanning gekoppeld aan een snufje sensatie start deze motor wederom. Het…
Als in een klucht gevangen, Ja letterlijk omgeven door een beleving met individuele tintjes. De verwachtingsvolle spanning dartelt in & uit de ruimte. Ja, ook ik leef in mijn hoofd en huis in mijn lijf. Creatievelingen, geketend door de banaliteiten voor onze voetstappen. Deze slurpende kracht, een entiteit met wurgende grip op onze levenszucht. Dit…
Met ogen dicht mij laten meevoeren. Klanken strelen mijn oren. Woorden vanuit ervaring veroorzaken kippenvel. Plaats en ruimte even vergeten. Jazz, Soul, & Blues maken een reis door mij. Opgeladen als nieuw, vervolg ik mijn fysieke bestaan. Dankbaar voor het beleefde genot. 02-04-2017 -Driandayaba-
Bijtend op mijn tong, de zwijgende woorden inslikkend. Het doel ontgaat mij in het moment. Begrijpen een te vervullen levensdoel met een groot offer. De beroeringen van alle dag zoeken een uitlaat. Doen wat ik zeg en zeggen wat ik doe een missie met obstakels. Het openbaart mijn drang naar ruimte, vrijheid, recalcitrantie in vol…
‘Het is jouw Dag’ zei hij. Bezinkend nam zij de getoonde micro-expressie. Haar repliek ‘Ik ben geen eigenaar van Dag’ Dag schrijdt voort en zoekt haar weg tussen de momenten. Sommige onvergetelijk enkele als een ruis in de nacht. Wie zal het zeggen? ‘Zal ik nu volgen?’ vraagt zij. Neem mij over zoals Dag dat…